WYCIECZKI BIELSKO BIAŁA
POZNAJ HISTORIĘ BIELSKA BIAŁEJ W WEEKEND

WYPOCZYNEK BIELSKO BIAŁA

Najsłynniejsi bielszczanie to oczywiście Bolek i Lolek, bohaterowie znanej każdemu dobranocki. Ich dzieje zaczęły się w 1962 roku w bielskim Studiu Filmów Rysunkowych. Ojcem łobuziaków był Władysław Nehrebecki, a pierwowzorem jego synowie, lecz pierwsze rysunki powstawały zespołowo. Miejscowi twórcy mogli śmiało uchodzić za pionierów. Urocze, choć dziś już staroświeckie, filmy zrobiły ogromną furorę nie tylko w kraju, a Reksiowi przy ulicy 11 Listopada w Bielsku-Białej postawiono niedawno pomnik.

Losy Bielska i Białej toczyły się odmiennie, mimo kilku wieków bliskiego sąsiedztwa. Bielsko trzynastowieczny gród piastowski wzbogaciło się błyskawicznie dzięki handlowi. Równie szybko przeszło w ręce czeskie, a potem austriackie. Przedsiębiorczy mieszczanie nie kłopotali się jednak tym, skąd pochodzą ich władcy. Już na początku XVIII stulecia postawili na rozwój rzemiosła. Bielsko stało się centrum sukiennictwa, a kiedy w 1806 roku uruchomiono w warsztatach pierwsze przędzarki, do miejskich bram zapukała rewolucja przemysłowa. Tutejsi fabrykanci nie mogli się równać z magnatami włókiennictwa z Łodzi, ale chyba nie chcieli pilnowali na przykład, by do miasta nie napłynęło zbyt wielu polskich robotników. Założona w XVI wieku Biała rozwijała się wolniej. Po rozbiorach i ona znalazła się w monarchii austriackiej, lecz w innej prowincji. W Galicji było biedniej niż na Śląsku, więc miasteczko nie mogło dotrzymać kroku sąsiadom. Za to na ulicach panował barwny rozgardiasz, bo w Białej żyli obok siebie Niemcy, Żydzi, Polacy, Morawianie i Czesi.

Tamte czasy przypomniano ostatnio, organizując święto ulicy 11 Listopada. Mieszkańcy ustawiali się w kolejce przed posterunkiem granicznym, a z balkonu machał do nich Franz Josef. Warto niekiedy przywołać historię, zwłaszcza że dawne podziały zatarły się bez śladu. Kres położyła im II wojna światowa. Po Żydach zostało wspomnienie, Niemców wysiedlono, a w pustych kamienicach zamieszkali przybysze z okolicznych wsi oraz przesiedleńcy z Kresów. Miasta połączyły się w 1951 roku i tak powstało Bielsko- Biała. Mimo upływu lat wciąż widać, która z części dwumiasta była bogatsza. Bielsko z przełomu XIX i XX wieku nie bez powodu nazywano "Małym Wiedniem". Takie wrażenie odnosił każdy, kto wysiadał z pociągu na dworcu i zerkał na fantazyjne polichromie w głównej hali. Kilka lat temu odtworzono je starannie. Trudno stwierdzić, czy wygody były tam na poziomie cesarskiego dworu, lecz aspiracje właścicieli sięgały wysoko. W polskim od 1918 roku Bielsku jakość usług nie spadła. Ku czci Gabriela Narutowicza zmieniono nazwę hotelu na "Prezydent", a budynek pozostał wizytówką miasta. Wieczorem można było natomiast odwiedzić teatr, uchodzący od momentu otwarcia w 1889 roku za jeden z piękniejszych w cesarstwie.